czwartek, 12 czerwca 2025

John Cheever, Olbrzymie radio (1947)


Jim i Irene Westcott mieszkają na Manhattanie i lubią słuchać muzyki z radia. Gdy kupują nowy odbiornik - szpetną skrzynię z eukaliptusa - okazuje się, że przechwytuje on prywatne rozmowy sąsiadów. Irene wciąga się w podsłuchiwanie cudzych sekretów, co stopniowo burzy jej obraz rzeczywistości. 

Pełna odrazy do "brudu" życia sąsiadów szuka zapewnień, że jej rodzina jest inna - dobra i czysta. W finałowej scenie mąż wygarnia Irene jej własne przekroczenia moralne.  Kobieta całą minutę stoi przed wstrętną obudową - zhańbiona, zbrzydzona - z dłonią na przełączniku.

Impresje, linki, notatki

Wina, hańba, brzydkie radio jako medium sprowadzające brud i ciemność w amerykańską sielankę. 

AtmosferaFabułaJęzyk i styl
◼◼◼◼◻◼◼◼◼◼◼◼◼◼◼

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz