Shirley Jackson, The Possibility of Evil (1965)

Panna Adela Strangeworth to 71-letnia samotna kobieta mieszkająca w małym miasteczku, którego nigdy nie opuściła na dłużej niż jeden dzień. Uchodzi za miłą starszą panią, dumę czerpie z zadbanego domu i róż posadzonych przez jej babkę. Jednak za fasadą uprzejmości kryje się inna twarz. 

Adela anonimowo rozsyła złośliwe listy do sąsiadów, opierając je głównie na plotkach. Pewnego dnia gubi jeden z listów, który trafia do adresata. Następnego ranka Adela otrzymuje wiadomość: jej ukochane róże zostały zniszczone.

Impresje, linki, notatki

Prawdopodobnie nie da się pisać opowiadań lepiej niż Shirely Jackson. Zaskakujące podobieństwo do filmu "Wredne liściki" z Olivią Coleman, ponoć opartego na faktach.

Bernard Capes, The Black Reaper (1899)

Collins Chillers, 2018

"The plague is upon us!" They wailed. "We shall be mowed down like ripe corn!"

Rok 1665, czas wielkiej zarazy w Londynie. Do niewielkiej wioski przybywa ubrany na czarno tajemniczy kaznodzieja i wzywa mieszkańców do nawrócenia. Ci ignorują jego nakazy, a w końcu mordują go i wrzucają ciało do zasypanej kamieniami studni. W pierwszy dzień żniw na polu pojawia się postać z kosą - kaznodzieja powrócił. Każdy, kto stawia snop, ginie rażony plagą. Zemstę powstrzymuje dopiero kordon niewinnych dzieci.

Impresje, linki, notatki

Horror żniwny zawsze robi robotę. W pamięć zapada finałowa scena: czarny żniwiarz kiwający się jak wahadło na horyzoncie pola pszenicy.

John Cheever, Olbrzymie radio (1947)

Jim i Irene Westcott mieszkają na Manhattanie i lubią słuchać muzyki z radia. Gdy kupują nowy odbiornik - szpetną skrzynię z eukaliptusa - okazuje się, że przechwytuje on prywatne rozmowy sąsiadów. Irene wciąga się w podsłuchiwanie cudzych sekretów, co stopniowo burzy jej obraz rzeczywistości. 

Pełna odrazy do "brudu" życia sąsiadów szuka zapewnień, że jej rodzina jest inna - dobra i czysta. W finałowej scenie mąż wygarnia Irene jej własne przekroczenia moralne.  Kobieta całą minutę stoi przed wstrętną obudową - zhańbiona, zbrzydzona - z dłonią na przełączniku.

Impresje, linki, notatki

Wina, hańba, brzydkie radio jako medium sprowadzające brud i ciemność w amerykańską sielankę. 

Atmosfera	Fabuła	Język i styl
◼◼◼◼◻	◼◼◼◼◼	◼◼◼◼◼

Robert Louis Stevenson, Thrawn Janet (1881)

Ilustracja ze zbioru  'The Devil in Scotland' (Londyn, 1934)

Młody pastor, nowo przybyły do parafii w szkockiej wiosce, zatrudnia jako gospodynię starą kobietę imieniem Janet, mimo że mieszkańcy uważają ją za czarownicę. 

Wkrótce po tym, jak pastor dokonuje nad nią aktu modlitwy i „oczyszczenia”, Janet zaczyna zachowywać się w sposób przerażający: milczy, a jej ciało porusza się nienaturalnie, jakby była zawieszona na niewidzialnej linie i ciągnięta przez jakąś siłę.

 Z czasem dochodzi do nocnego starcia z diabelskimi mocami. Wydarzenie to na zawsze odmienia pastora, który odtąd żyje w surowej bojaźni Bożej

Ilustracja Williama Stranga 

Impresje, linki, notatki

Opowiadanie napisane w wywodzącym się z dialektów północnoangielskich języku Scots. To ciekawostka - ale i udręka. Brzmi to na przykład tak:

An’ at that moment the Lord’s ain hand out o’ the Heevens struck the Horror whaur it stood; the auld, deid, desecrated corp o’ the witch-wife, sae lang keepit frae the grave and hirsled round by deils, lowed up like a brunstane spunk and fell in ashes to the grund; the thunder followed, peal on dirling peal, the rairing rain upon the back o’ that; and Mr. Soulis lowped through the garden hedge, and ran, wi’ skelloch upon skelloch, for the clachan.

Fabuła: 3/5
Klimat: 2/5

• https://www.oldstyletales.com/single-post/2019/03/27/robert-louis-stevensons-thrawn-janet-a-two-minute-summary-and-analysis-of-the-classic-hor
•  Czytaj w domenie publicznej